حیدر بابا

سلام بر حیدر باباحیدر بابایه سلام۱u202bحیدربابا چو ابر شَخَد ، غُرّد آسمانu202cu202bحیدربابا ایلدیریملار شاخانداu202cu202bسیلابهاى تُند و خروشان شود روانu202cسئللر سولار شاققیلدییوب آخانداu202cu202bصف بسته دختران به تماشایش آن زمانu202cu202bقیزلار اوْنا صف باغلییوب باخانداu202cu202bبر شوکت و تبار تو بادا سلام منu202cu202bسلام اولسون شوْکتوْزه ائلوْزه !u202cu202bگاهى رَوَد مگر به زبان تو نام منu202cu202bمنیم دا بیر آدیم گلسین دیلوْزهu202c۲حیدربابا چو کبکِ تو پَرّد ز روى خاکu202cu202bحیدربابا ، کهلیک لروْن اوچانداu202cخرگوشِ زیر بوته گُریزد هراسناکu202cu202bکوْل دیبینن دوْشان قالخوب قاچانداu202cu202bباغت به گُل نشسته و گُل کرده جامه چاکu202cu202bباخچالارون چیچکلنوْب آچانداu202cu202bممکن اگر شود ز منِ خسته یاد کنu202cu202bبیزدن ده بیر موْمکوْن اوْلسا یاد ائلهu202cu202bدلهاى غم گرفته ، بدان یاد شاد کنu202cu202bآچیلمیان اوْرکلرى شاد ائله۳چون چارتاق را فِکنَد باد نوبهارu202cu202bبایرام یئلى چارداخلارى ییخانداu202cu202bنوروزگُلى و قارچیچگى گردد آشکارu202cu202bنوْروز گوْلى ، قارچیچکى چیخانداu202cبفشارد ابر پیرهن خود به مَرغزارu202cآغ بولوتلار کؤینکلرین سیخانداu202cاز ما هر آنکه یاد کند بى گزند بادu202bبیزدن ده بیر یاد ائلییه ن ساغ اوْلسونu202cu202bگو : درد ما چو کوه بزرگ و بلند بادu202bدردلریمیز قوْى دیّکلسین ، داغ اوْلسون۴u202bحیدربابا چو داغ کند پشتت آفتابu202cu202bحیدربابا ، گوْن دالووى دا